Je verwacht het niet, maar Ibrahim Afellays hart ligt gewoon bij Marokko

Ibrahim Afellay speelde 53 interlands voor Oranje, zat op een WK-finalebankje en droeg jarenlang netjes dat leeuwtje op z’n borst, maar zodra Nederland tegenover Marokko staat, gaat het hart toch even op standje Casablanca. 

Bij de NOS gaf hij toe dat hij hoopt dat Marokko doorgaat ten koste van Nederland aangezien zijn roots en familie daar liggen, dus hoeveel meer motivatie moet 'ie eigenlijk geven? Waarom stellen we dit soort loyaliteitsvragen eigenlijk alleen maar als we tegen Marokko of Turkije spelen en niet tegen Spanje of Polen? 🧐